Emocjonalnie bez zbędnych emocji.

z forum filmwebu

Żeby było jasne - ja nie mam ciekawego bloga, ja tylko komentuje.

Dziś zajmę się sekcją "Najciekawsze Blogi". Przejrzałam sobie tabelę na stronie blo i nie wiem o co chodzi.

Większość blogów jest nieaktualna, albo jak w przypadku Adamcoma, wymaga wprowadzenia hasła. To ja się pytam: co jest ciekawego w blogu, na którego nie można nawet wejść?

Aktualizuje się od czasu tą rubrykę i nie wiem jakim cudem znajdują się w niej blogi, które są otwarcie zawieszone.. nie wiem, może po prostu lubi ich administracja?

A niektóre blogi stamtąd są po prostu nieciekawe... choć to pojęcie względne.

Wybór blogów świadczy o charakterze strony - mam wrażenie, że aprobuje się lekkie treści, nie dając szansy tym, które prezentują głębsze treści. Niezły poziom, nie ma co... Lepiej od razu powiedzieć, że to strona dla dzieci, problem z głowy.

W końcu żyję. Męczą mnie cielesne potrzeby. Potrzebuję bliskości. Nie widzę sensu w zgrywaniu się na dziewicę, bo nią nie jestem (że co?). W sumie niestety, bo pewno gdybym nie zasmakowała, to by mi się teraz nie chciało.

Czytam blogi i dupę ściska mi żal, jak piszecie o swoich drugich połówkach, rzeczy w stylu: Myśl, że już za kilka głupich godzin spotkam się z nim, będę mogła go dotknąć, przytulić się do niego i poczuć dotyk szorstkiej kurtki na swojej kurtce i jego zapach i jego włosy i jego rzęsy tak długie, że muskające policzek jeśli się do niego zbliżyć i wszystko, wszystko to sprawia, że kręci mi się w głowie. Nawalona zauroczeniem. Nie no, gapiłam się na ten wpis i żal mi było, że ja nikogo nie mam. Nikogo o kim mogłabym tak napisać.

Albo to:

W domu spokój. Błogi spokój. Mój sie nie "wychyla", jest blisko mnie, zasypiamy przytuleni, czuję symbioze z Nim.
I czasem zastanawiam sie jak to mozliwe po niemal 9-ciu latach razem...do tego przy naszych charakterkach....

to pierwsze z eine kleine , drugie od Yo26.

Sorry, że się tak rządzę na cudzych blogach, ale sama nie mam weny.

A na koniec komixx, który mnie rozwalił. Nie mój! :P

Tak sobie łaziłam po waszych zacnych blogach i trafiłam na jeden, w którym dziewczyna pisze o swoim związku z własnym kuzynem.

Podziwiam Cię, eine-kleine dalej nie pamiętam. Też się kiedyś kochałam w kuzynie (synem siostry taty), ale mnie olał. Ci się jakoś udaje - a rodzinka się przyzwyczai. I cholera ładny ten kuzyn :D.

Ktoś inny pisze o tym, że miłości nie ma (Magdalena bodajże). I może nie ma, ale dla niej. Może nie zaznała w życiu uczucia, nie wiem, nie moja sprawa. Najpierw trzeba posmakować żeby ocenić. Ja przykładowo nie potrzebuję w zyciu Biebera, bo gówniarz wyje jak dziewczynka. Uważam, że miłość istnieje - ale we współcześnie skonstruowanym świecie zwyczajnie niektórym nie opłaca się kochać. To boli.

Inni z kolei wolą uciekać w bardziej przyziemne uciechy, np w świat fantazji zawarty w książkach. Chociaż, patrząc na Twój wiek, Mała, to się nie dziwię. Mile wyróżniasz się z tłumu puszczalskich nastolatek.



Mogę kreować się na "co to nie ja" i "czego to ja nie potrzebuję". Ale mój problem polega na tym, że ta pinda zwana miłością zdążyła ze mnie zakpić i niestety ją poznałam. Teraz jestem sama i mogę sie wgapiać w zdjęcia Gary'ego Oldmana, bo w realu nikt mnie nie chce. A ja nie chcę namiastki uczucia.

Gdzie zaciera się granica między codziennością a trzema koronami wirtualnej rzeczywistości? Kiedy spostrzegamy się, że czyjeś internetowe słowa budzą w nas fizyczny ból, a wzmianka o innej wywołuje zgrzyt zębów? Bo w internecie nie ma takiego czegoś jak anonimowość. Takie znajomości są o tyle ciekawsze, że możemy wyobrazić sobie to, co niedopowiedziane...
Było tak blisko... niemal jak zetknięcie koniuszków palców po obu stronach nieprzezroczystej szyby.

W dzisiejszych czasach gdy połowa facetów przed wyjściem na bazar pracowicie układa włoski na żel, nie wspominając o łysych karkach, facet z długimi włosami, i nie wyglądający przy tym jak Jaskiniowiec Robert to prawdziwy skarb :)

Kto ma dłuższe włosy??! Jest tu kto?
Polscy odpowiednicy Kurta Cobaina mile widziani ;)